درد آرتریت مفصل رادیواولنار تحتانی مچ دست و روش های مختلف درمان

منشا آرتریت مفصل رادیواولنار تحتانی مچ دست چیست؟

لیگامان ها بافت های طناب مانندی از جنس پروتئین هستند که استخوان ها را در محل مفصل به یکدیگر متصل می کنند و باعث پایداری مفصل می شوند. تندون ها نیز مانند لیگامان ها بافت های طناب مانندی هستند اما عضلات را به استخوان ها متصل می کنند و مسئولیت حرکت دادن مفصل را بر عهده دارند.

در تمامی مفاصل بدن غضروف هایی به نام غضروف مفصلی وجود دارند که استخوان های شرکت کننده در مفصل را از یکدیگر جدا می کنند. این غضروف که سطح تمام استخوان های داخل مفصل را می پوشاند از برخورد و ساییش استخوان ها در حین حرکت مفصل جلوگیری می کند.

آرتریت (arthritis) انواع مختلفی دارد اما اساس بیماری در تمام انواع آرتریت یکسان است. در این بیماری غضروف مفصلی تحلیل می رود و استخوان های مفصل با یک دیگر تماس پیدا می کنند. در نتیجه کشیده شدن استخوان ها روی هم مفصل ملتهب و دردناک می شود.

ساعد دست از دو استخوان رادیوس (Radius) و اولنا (Ulna) تشکیل شده است که این دو استخوتن در محل آرنج و مچ دست با یک دیگر مفصل می شوند. مفصل بین استخوان رادیوس و اولنا در سمت مچ دست مفصل رادیواولنار (Radioulnar) تحتانی نامیده می شود.

مفاصل مچ دست:

drMomenzadeh

دلایل آرتریت مفصل رادیواولنار تحتانی مچ دست

مفصل رادیواولنار تحتانی مستعد ابتلا به آرتریت به دلیل عوامل مختلفی است که همه آن ها باعث تخریب غضروف مفصل می شوند. استئوآرتریت شایع ترین نوع آرتریت است است که باعث درد مچ می شود. بعد از استئوآرتریت عوامل دیگر شامل موارد زیر است: آرتریت روماتوئید و آرتیت بعد از صدمه فیزیکی. عوامل نادر درد شانه شامل بیماری های کلاژن عروقی، عفونت و بیماری های لنفی می شوند.

آسیب دیدگی های حاد مانند سقوط روی مچ دست یکی از این دلایل هستند. اما دلیل اصلی و معمولا ابتلا فرد به آرتریت رادیواولنار تحتانی میکروترومای تکرار شونده است. میکروتروما به آسیب های فیزیکی در مقیاس میکروسکوپی گفته می شود. با تکرار شدن میکروتروما ها، در نهایت ممکن است مفصل به آرتریت مبتلا شود.

این آسیب های کوچک ولی تکرار شونده طی فعالیت های مانند استفاده نادرست از دستگاه های بدن سازی و ابزار هایی مانند پیچگوشتی و چکش و نحوه نشستن نادرست پشت میز کار اتفاق می افتند.در صورت درمان نشدن بیماری، در طولانی مدت درد بیمار افزایش پیدا می کند و به دلیل خشکی مفصل و تحلیل رفتن عضلات، دامنه حرکتی مچ به شدت کم می شود.

همانند بسیاری از بیماری های اسکلتی این احتمال بروز بیماری با افزایش سن بالا می رود و در خانم ها بیشتر از آقایان دیده می شود.

تشخیص  آرتریت مفصل رادیواولنار تحتانی مچ دست:

در اکثر بیماران مبتلا به درد مفصل رادیواولنار به دلیل استئوآرتیت و آرتیت بعد از آسیب فیزیکی، محل درد در سمت داخلی مفصل مچ و انتهای تحتانی ساعد است. فعالیت درد را بدتر می کند و استراحت و گرما شدت درد را برای مدت محدودی کم می کند. بعضی بیماران در هنگام حرکت دادن دست احساس خشکی می کنند. درد این بیماری دائمی بوده و ممکن است با خواب بیمار تداخل داشته باشد.

ناپایداری مفصل را می توان با انجام تست "استرس مفصل رادیواولنار تحتانی" تشخیص داد:

drMomenzadeh

به علاوه دردی که توضیح داده شد، بیماران مبتلا به آرتیت، کاهش کارایی و دامنه حرکتی زیادی را تجربه می کنند که کارهای روزانه مانند کار کردن با کیبورد کامپیوتر، نگه داشتن لیوان و چرخاندن دستگیره در را مشکل می کند. با ادامه بیماری ممکن است تحلیل عضلانی رخ دهد و درمان را طولانی تر کند.

تصویربرداری رادیوگرافی می تواند آرتریت، آسیب دیدگی لیگامان ها و تندون ها یا شکستگی های استخوان را نشان بدهد. MRI برای تشخیص بیماری های بافت نرم شانه (تندون ها و لیگامان ها)، ناپایداری مفصل، و بررسی وجود تومور کاربرد دارد.

تصویر رادیوگرافی:

drMomenzadeh

تصویر MRI:

drMomenzadeh

روش های مختلف درمان آرتریت مفصل رادیواولنار تحتانی مچ دست:

در کلینیک فوق تخصصی دردشناسی پروفسور دکتر سیروس مومن زاده اساس روش های درمانی بر پایه جلوگیری از عمل جراحی و کاهش درد بیمار با استفاده از روش های غیرتهاجمی و روش های ترکیبی طب نوین است. خط اول درمانی، دارو های ضد التهاب و مسکن ها هستند. در صورت پیشرفته بودن بیماری برای درمان کامل بیماری نیاز به انجام یکی یا چندتا از روش های زیر است.

1-لیزر درمانی:

در این روش با استفاده از پرتو لیزر کم توان فرآیند های ضدالتهابی و ترمیمی بافت مفصل فعال می شوند و به التیام هرچه سریع تر مفصل کمک می کنند. به طور میانگین هر جلسه لیزر درمانی 40 دقیقه طول می کشد و برای درمان کامل درد مفصل رادیواولنار تحتانی به طور میانگین 5 جلسه لیزر درمانی جوابگو است.

drMomenzadeh

2-تزریق کورتیکواستروئید:

کورتیکواستروئیدها اثرات ضد التهابی دارند و به داخg فضای مفصلی تزریق می شوند. کاهش التهاب مفصل، باعث فرصت پیدا کردن بدن برای ترمیم غضروف آسیب دیده می شود. کورتیکواستروئید ها معمولاً با یک داروی بی‌حس کننده ترکیب می‌شود که درد تزریق را کمتر می کند. شروع اثرگذاری تزریق استروئید حدود 24 تا 48 ساعت طول کشیده و دوام آن حدود 3 تا 6 ماه خواهد بود. در صورت فروکش نکردن درد بیمار بعد از 24 تا 48 ساعت، احتمال وجود بیماری دیگری نیز در محل مفصل مطرح می شود مانند التهاب تندون های اطراف مفصل یا اختلال اعصابی که به مفصل ختم می شوند. در صورت وجود چند بیماری با هم دیگر نیاز به اقدام چند جانبه برای درمان همزمان این بیماری ها است.

تزریقات عموما به دو صورت انجام می شوند: هدایت شده و هدایت نشده. در روش هدایت نشده که به عنوان روش لندمارک (landmark) هم شناخته می شود پزشک بدون استفاده از دستگاه تصویربرداری و با استفاده از مشخصات سطحی بدن تزریق را انجام می دهد. در روش هدایت شده پزشک با استفاده از دستگاه فلوروسکوپی یا دستگاه سونوگرافی محل دقیق ساختار های داخلی مفصل را شناسایی می کند و با توجه به آن ها سوزن را به داخل مفصل هدایت می کند. در این روش به دلیل مشاهده لحظه به لحظه سوزن در دستگاه تصویربرداری امکان خطا بسیار کم می شود.

مزیت اصلی دستگاه سونوگرافی نسبت به دستگاه فلوروسکوپی، ساده تر بودن کار با آن و نداشتن عوارض جانبی است. ساده تر بودن کار با دستگاه سونوگرافی امکان خطا را کاهش می دهد و باعث تاثیر بیشتر تزریق می شود. همچنین دستگاه فلوروسکوپی به دلیل تاباندن پرتو های پر قدرت می تواند برای بیمار و پزشک خطرناک باشد.

در کلینیک فوق تخصصی دردشناسی پروفسور دکتر سیروس مومن زاده این تزریق با کمک دستگاه سونوگرافی انجام می شود. استفاده از دستگاه سونوگرافی باعث دید دقیق پزشک به ساختار های داخلی محل تزریق می شود و باعث کاهش عوارض جانبی و تاثیر قوی تر درمان می شود.

برای انجام این تزریق بیمار روی تخت معاینه می نشیند و آرنج حدودا 90 درجه خم می شود و کف دست به حالت ریلکس روی سطح تخت قرار می گیرد قرار می گیرند. سپس پزشک با استفاده از دستگاه سونوگرافی ساختارهای داخلی محل تزریق را شناسایی می کند و در نهایت تزریق انجام می شود.

تزریق کورتیکواستروئید با کمک دستگاه سونوگرافی:

drMomenzadeh

drMomenzadeh

موارد عفونی اغلب با علائم سیستمیک شدید مانند تب و لرز همراه هستند و به سادگی تشخیص داده می شوند و باید با دارو درمانی درمان شوند. بیماری های کلاژن عروقی نیازمند درمان های چند جانبه هستند و فقط با استفاده از تزریق نمی توان بیماری را به طور کامل درمان کرد. اما قسمت اصلی درمان این بیماری تزریق داخل مفصلی است.

3-اوزون تراپی:

برای درمان آرتریت مزمن می‌توان از تزریق آب حاوی اوزون استفاده کرد. در این روش مقدار اندکی گاز ازن به داخل فضای مفصلی تزریق می شود.

معمولاً بعد از گذشت 30 تا 60 دقیقه درد به طور کامل تسکین می‌یابد. این تسکین درد با افزایش سطح اکسیژن در محل بافت و بالا بردن متابولیسم (سوخت و ساز) آن، که موجب تسریع فرایند ترمیم می‌شود، حاصل می‌شود.

مدت زمان تسکین درد متفاوت و بین یک تا شش ماه یا درمان دائمی است. برخی از بیماران برای دریافت تسکین درد به صورت کامل، به یک سری از 2 تا 4 تزریق نیاز دارند؛ به طوری که این تزریق‌ها در طول یک دوره‌ی چند ماهه توزیع شود. دلیل آن این است که هر تزریق اوزون همچنان که تأثیراتی بر ترمیم بافت دارد، به دلیل اثرات ضدالتهابی منجر به تسکین درد نیز می‌شود.

برخلاف تزریق کورتیکواستروئید که اگرچه تأثیرات ضد التهابی دارد اما بافت تحت تزریق را به علت اثرات کاتابولیسمی (دگرگونی بافت‌ها) که دارد تضعیف می‌کند، ازن فرایند ترمیم را تحریک می‌کند و سطح بهبودی بافت آسیب‌دیده را ارتقا می‌دهد. این تزریق نیز با کمک دستگاه سونوگرافی انجام می شود.

drMomenzadeh

4- تغییر سبک زندگی:

حتی پس از درمان کامل بیماری، بدون تغییر سبک زندگی امکان عود بیماری وجود دارد. بیمار باید عادت های نادرست مانند نحوه نشستن نادرست پشت میز، نحوه غلط جا به جا کردن اشیا و نحوه غلط استفاده از دستگاه های بدن سازی یا ابزار های مختلف را اصلاح کند تا خطر ابتلا دوباره به آرتریت رادیواولنار تحتانی به حداقل برسد.

همین الان این لینک را جهت تله ویزیت (ویزیت آنلاین) پروفسور دکتر سیروس مومن زاده کلیک کنید.

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات پذیرش بیمار
شنبه تا چهار شنبه: 14 تا 17 عصر
تلفن: 88460605-021  ,  88449335-021
تلفن‌همراه:09198172104-09338866615-09914686402
بالا