PMR یا درد و التهاب مفاصل

پلیمیالژی روماتیکا (PMR) یک بیماری التهابی خودایمنی است که جدار مفاصل یا اطراف آنها (پریانتریت) و در برخی موارد شریانها را مبتلا میکند.

وقتی PMR بروز میکند سیستم ایمنی بدن به بافتهای متصل خودی حمله‌ور میشود، که سبب میگردد تا مفاصل آسیب دیده و گاهی از اوقات شریانها ملتهب شوند.

این بیماری میتواند تا 5 سال ادامه داشته باشد اما معمولاً کمتر طول میکشد و به دوزهای کم تا متوسط پردنیزون (استروئیدها) جواب میدهد.

PMR سالانه مبتلابه حدود 59 نفر از هر 100.000 نفر مردم در سنین 50 سالگی است و اغلب در زنان سفیدپوست بروز میکند. این بیماری شایع‌ترین بیماری التهابی است که به افراد مسن لطمه میزند و به ندرت در افراد زیر سن 50 سال دیده میشود. به طور میانگین، این بیماری گرایش به مبتلا کردن افراد در سنین هفتاد سالگی دارد.

التهـــاب ناشی از PMR میتواند به ایجاد درد منتشر، خشکی و علایم شبه آنفولانزا در هر دو طرف منجر شود. شایع‌ترین محلهای شیوع آسیب در مفاصل شامل شانهها یا کمربند شانه و لگن یا کمربند لگنی است. شریانهایی که ممکن است در این بیماری صدمه ببینند برخی از شاخه‌های اصلی قلب را شامل می‌شود.

علل و ریسک فاکتورها

اگرچه علل بروز PMR به خوبی شناخته شده نیست، چند نظریه در مورد علت بروز آن وجود دارد.

عنوان شده است که این بیماری نتیجۀ التهاب مفاصل و کیسههای اطراف مفاصل است که به نام بورسا شناخته میشود. التهاب میتواند به ایجاد درد راجعه به دیگر قسمتهای بدن منجر شود. برای مثال اگر مفاصل شانه و لگن آسیب دیده باشد، درد ممکن است در قسمت بالای بازوها و رانها احساس شود.

اگرچه هیچ شواهد قطعی در این مورد وجود ندارد، PMR امکان دارد که نتیجۀ بروز عفونت نیز باشد. برای تعیین علت و ریسک فاکتورهای همراه PMR به تحقیقات بیشتری نیاز است.

علایم

مردم دچار PMR ممکن است دچار آغاز سریع علایم بیماری شوند، که در طول چند روز یا چند هفته بروز میکنند. در برخی موارد علایم در طول شب ظاهر میشوند و میزان درد و خشکی مفاصل شدید است.

یک علامت درد میتواند این باشد که در آغاز روز شدید است و بعد در طول روز بهبود پیدا میکند. این درد ممکن است لباس پوشیدن را برای مردم در ابتدای روز دشوار کند. بلند کردن دست برای شانه کردن مو هم میتواند برای بیماران PMR در ابتدای روز نوعی چالش باشد.

دیگر علامتی که مردم دچار PMR مکرراً تجربه میکنند بروز حالت خشکی دستکم در دو ناحیه است. نواحی معمولاً صدمه دیده شامل کفل‌ها، لگن، گردن، کشالۀ ران، قسمت بالای بازوها و شانه‎‍‌ها است.

دیگر علایمی که از سوی مردم دارای تشخیص ابتلا به PMR تجربه میشود عبارتند از:

دشواری برخاستن از حالت نشسته

شدت گرفتن درد در صورت عدم فعالیت جسمانی

درد مفصل و عضله

دشواری در بلند کردن بازو تا حد بالای شانهها

ضعف

خستگی

تب

کاهش اشتها

کاهش وزن

افسردگی

اختلالات خواب

اگرچه به ندرت اتفاق میافتد اما ورم دست، ساعد و پا نیز امکان‌‍پذیر است. علایم سندرم تونل کارپال نیز که شامل مور مور و ضعف دست، مچ و بازو است ممکن است بروز کند.

در حدود 5 تا 15 درصد بیماران PMR به بیماری دیگری به نام ارتریت سلول غول‌پیکر (GCA) مبتلا میشوند که ارتریت تمپورال نیز نامیده میشود. در حدود نیمی از بیمارانی که نخست با تشخیص ابتلا به ارتریت سلول غول‌پیکر مواجه میشوند در عین حال دچار علایم مرتبط به PMR نیز هستند.

GCA سبب بروز التهاب در رگهای خونی تحت عنوان واسکولیت میشود که در اغلب موارد به شریانهای ناحیۀ جمجمه و سر آسیب میزند. در صورت عدم درمان، GCA به نابینایی منجر میشود.

علایم GCA نیازمند مراقبتهای پزشکی و شامل موارد زیر است:

سردرد یک طرفه مخصوصاً در اطراف شقیقه

ایجاد حساسیت در جمجمه

تغییرات بینایی مثل تاری دید موقتی، دوبینی یا نابینایی

درد فک در هنگام غذا خوردن

خستگی

از دست دادن اشتها

علایم شبه آنفولانزا

تب

درد صورت، زبان یا گلو

تشخیص

اگرچه تشخیص PMR میتواند دشوار باشد، برخی اقدامهای پزشکی هست که در هنگام تلاش برای شناسایی بیماری کمک کننده هستند.

در کنار معاینۀ فیزیکی، دکتر تاریخچۀ پزشکی و علایم موجود در بیمار را به عنوان بخشی از فرآیند تشخیصی ارزیابی میکند.

دکتر همچنین ممکن است برای از تشخیص خارج کردن بیماری‌های دیگری که ممکن است علایم مشابه در فرد ایجاد کنند، انجام برخی تستها را درخواست کند. بیماریهای دارای علایم مشابه عبارتند از:

ارتریت روماتوئید

پلیمیوزیت

بیماری کمکاری تیروئید

مالتیپل میلوما یا دیگر انواع سرطان

لوپوس

فیبرومیالژی

تستهای خون

دکتر ممکن است در طول فرآیند تشخیص تستهای مختلفی درخواست کند. این تستها میتوانند شامل موارد زیر باشند:

 anti-CCP

این تست وجود یک آنتیبادی را که در افراد دچار ارتریت روماتوئید یافت میشود کشف میکند.

 ANA

تستی است که وجود بیماری لوپوس، سیوگرن یا دیگر بیماریهای خودایمنی را نشان میدهد.

CBC

این تست ارزیابی کاملی از گلبولهای سفید، قرمز و پلاکتهای خون به دست میدهد.

CPR

این تست برای شناختن وجود التهاب کارآیی دارد.

ESR

این تست نیز که به آن به عنوان نرخ رسوب ارجاع داده می‌شود وجود التهاب را کشف میکند.

RF

تستی است که به عنوان عامل روماتوئید شناخته میشود و برای تشخیص ارتریت روماتوئید به کار میرود.

هورمون تحریک تیروئید:

یک تست خون است که برای ارزیابی میزان کارآیی تیروئید مورد استفاده قرار میگیرد.

CK

کراتینین کیناز تست دیگری است که برای بررسی صدمۀ عضله مورد استفاده قرار میگیرد.

در موارد وجود PMR یافتهها میتواند شامل افزایش پروتئین واکنشی C و نرخ رسوب اریتروسیت باشد، که نشان دهندۀ یک پاسخ التهابی است.

دیگر تستها

دکتر ممکن است انجام تستهای دیگر مثل انواع تستهای تصویربرداری را توصیه کند. اگر گمان بر آن باشد که GCA یکی از مسببان علایم است، در اولین فرصت ممکن یکی بیوپسی از شریان تمپورال انجام میشود.

تستهای دیگری نیز ممکن است برای فرد توصیه شود و نتایج توسط تیم پزشکی مورد مشورت قرار گیرد.

درمان

درمان PMR را میتوان به محض تشخیص بیماری شروع کرد. هدف درمان در PMR کاهش علایم درد، خشکی، التهاب، درد، تب، و خستگی با استفاده از برخی داروهای غیر التهابی و ورزش است.

دارو

داروهای مورد استفاده در درمان PMR به نام داروهای ضد التهابی شناخته میشود و شامل کورتیکوستروئیدهایی مثل پردنیزون است.

در طول درمان استروئید، اثرات التهاب از طریق انجام برخی تست‌های خون مثل ESR و سطح پروتئین واکنشی C پایش میشود. در اغلب موارد افراد مبتلا به PMR تحت درمان با استروئید به سرعت احساس بهبود میکنند.

در موارد نادر، اضافه کردن داروهایی مثل متوتریکسات یا آزاتیوپرین ممکن است توصیه شود تا دوز استروئید مصرفی به تدریج کاهش یابد. هدف درمان حفظ علایم در پایین‌ترین حد با استفاده از کمترین دوز ممکن استروئیدها است.

در موارد بسیار خفیف بیماری استفاده از داروهای ضد استروئیدی غیر التهابی نظیر ایبوپروفن ممکن است برای بیمار کافی باشد.

ورزش

یک برنامۀ ورزشی منظم با رعایت دورههای خاص برای استراحت ممکن است به عنوان بخشی از برنامۀ درمانی به بیمار توصیه شود.

هدف برنامه ورزشی حفظ انعطاف‌پذیری مفاصل، کشش و عملکرد آنها است. بسته به وضعیت کلی سلامت و تناسب اندام فرد بیمار، امکان دارد برای وی پیادهروی، استفاده از دوچرخۀ ثابت، و تمرینات ورزشی استخری به عنوان بخشی از برنامۀ تناسب اندام توصیه شود.

عوارض

اگرچه PMR یک بیماری قابل درمان است، امکان ایجاد عوارض بر اثر استفادۀ درازمدت از استروئید وجود دارد. این عوارض فهرست زیر را شامل می‌شوند:

افزایش قند خون

افزایش وزن

بیخوابی

شکنندگی استخوانها

آب مروارید

نازک شدن پوست

کبودی

فشار خون بالا

اضطراب یا آشفتگی

اگر بیمار دچار PMR به GCA نیز مبتلا شود، این وضعیت می‌تواند به عوارض زیر منجر گردد:

کوری

نازک شدن رگ‌های خونی

ایجاد آنوریسم

این موضوع حیاتی است که افراد دارای تشخیص PMR هر مورد تازۀ سردرد، حساسیت پوستی در ناحیۀ سر، تغییرات بینایی و درد فک را بلافاصله به اطلاع پزشک برسانند، بنابراین پزشک خواهد توانست ارزیابی و درمان GCA را در دستور کار قرار دهد.

******************************************************************************************

روش های درمانی بدون جراحی در کلینیک فوق تخصصی دردشناسی پروفسور سیروس مؤمن زاده:

  • درمان های نوین و تحصصی اوزون درمانی یا ازن تراپی
  • آخرین لیزرهای پرتوان نسل جدید
  • اوزون تراپی
  • فیزیوتراپی
  • تزریق اپیدورال
  •  تریگرپوینت تراپی
  • کمربندهای طبی
  • رفلکسولوژی
  • RF یا رادیوفرکوانسی
  • در موارد نادر جراحی بسته ستون فقرات

 هستند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه درمان‌های غیر جراحی ارائه شده در کلینیک دردشناسی پروفسور سیروس مؤمن زاده و توضیحات مربوط به آنها به مقالات درمان‌های بدون جراحی دیسک کمر مراجعه کنید و در صورت تمایل به استفاده از این درمان های ترکیبی جامع و مدرن با تلفن 02188449335، 02188460605 و 09198172104 تماس بگیرید

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات پذیرش بیمار
شنبه تا چهار شنبه: 3 تا 6 عصر
سه شنبه : 9 تا 12 صبح , 3 تا 6 عصر
تلفن: 88460605-021  ,  88449335-021
تلفن همراه: 09198172104
بالا