انواع و دلایل و درمان درد نکروز چیست؟

نکروز مرگ بافت بدن است. زمانی اتفاق می افتد که خون بسیار کمی به بافت جریان می یابد. این می تواند ناشی از آسیب، تشعشع یا مواد شیمیایی باشد. نکروز قابل برگشت نیست.

مرگ سلول ها به دلیل کمبود اکسیژن و قطع شدن جریان خون اتفاق می افتد. باعث اسیدی شدن سلول ها می شود و آنزیم هایی را آزاد می کند که سلول ها را می شکنند. عملکرد نادرست سلول ها می تواند سایر اعضای بدن را غیرفعال کند. بعداً می تواند منجر به سوراخ شدن غشای سلولی شود. در نهایت، دیواره های سلولی به دلیل جمع آوری مایع اضافی منفجر می شوند. نکروز مرگ زودرس سلول ها است که در اثر اتولیز (هضم خود به خودی سلول ها پس از آزاد شدن آنزیم ها) رخ می دهد. این سلول ها بخشی از بافت زنده داخل پوست هستند. نکروز به دلیل آسیب خارجی یا ضربه در یک اندام خاص رخ می دهد. این یک وضعیت سلامتی مضر در نظر گرفته می شود، زیرا می تواند منجر به بیماری های جدی مانند سرطان شود.

نکروز ممکن است به دنبال طیف وسیعی از صدمات، چه از نظر ماهیت فیزیکی و چه بیولوژیکی، ایجاد شود. نمونه‌هایی از آسیب‌های فیزیکی عبارتند از بریدگی، سوختگی، کبودی، کمبود اکسیژن (آنکسی) و هیپرترمی.

درباره درد نکروز

یکی از انواع رایج نکروز ناشی از آسیب ناشی از سرمازدگی است. در هنگام سرمازدگی، بافت ها در اثر سرما به شدت آسیب می بینند و در صورت عدم درمان سریع، مناطق سرمازده سیاه شده و می میرند. این نواحی سیاه نکروزه یا تحت تأثیر نکروز هستند و قابل التیام نیستند و معمولاً در طی جراحی برداشته می شوند.

نوع دیگری از نکروز زمانی اتفاق می افتد که لخته ای مانند ترومبوز ورید عمقی (DVT) در یک رگ خونی شکل می گیرد و جریان خون را در ناحیه ای از بدن مسدود می کند. اگر جریان خون به سرعت بازیابی نشود، این ناحیه دچار کمبود اکسیژن می‌شود و در نهایت می میرد. این رویداد معمولا در پاها اتفاق می افتد (اما می تواند در هر جایی از بدن اتفاق بیفتد) و اگر رگ خونی به طور کامل مسدود شود می تواند منجر به از دست رفتن بافت زیر محل انسداد شود.

علائم نکروز

سن بالا، سایر شرایط سلامتی و عدم درمان بموقع عفونت، عواملی هستند که بیماران را در معرض خطر بیشتری برای نکروز قرار می دهند.

علائم شایع این بیماری عبارتند از:

  • درد
  • قرمزی پوست.
  • تورم.
  • تاول.
  • تغییر رنگ پوست.
  • احساس.
  • بی حسی

عوامل خطر درد نکروز

نکروز در اثر کمبود خون و اکسیژن به بافت ایجاد می شود. ممکن است در اثر مواد شیمیایی، سرما، ضربه، تشعشع یا شرایط مزمنی که جریان خون را مختل می کند، ایجاد شود. انواع مختلفی از نکروز وجود دارد، زیرا می تواند بسیاری از نواحی بدن از جمله استخوان، پوست، اندام ها و سایر بافت ها را تحت تاثیر قرار دهد.

همیشه لخته یا سرمازدگی منجر به نکروز نمی شود، اینها فقط نمونه های رایج هستند. بسیاری از انواع صدمات می توانند به اندازه کافی آسیب وارد کنند که نکروز اتفاق بیفتد. عفونت می‌تواند بافت‌های اطراف را تا زمانی که نکروز شوند، از بین ببرد. ضربه‌هایی مانند تصادف رانندگی یا افتادن از نردبان.نیز میتواند باعث این بیماری شود. هر زمان که جریان خون به ناحیه ای مسدود شود یا ناحیه ای به قدری آسیب دیده باشد که خون نتواند به آن جریان پیدا کند، ممکن است نکروز ایجاد شود.

نکروز چگونه تشخیص داده می شود؟

راه های تشخیص بیماری عبارتند از:

  • معاینه بدنی
  • آزمایشات خون
  • اسکن ام‌آرآی
  • سی تی اسکن
  • بیوپسی

علل نکروز چیست؟

نکروز می تواند علل مختلفی داشته باشد که می تواند منجر به انواع مختلفی از آسیب به بافت ها شود:

  • هیپوکسی: جریان ناکافی خون به اندام، شوک یا نارسایی تنفسی
  • عوامل فیزیکی: صدمات خارجی مانند تروما، دمای شدید (به عنوان مثال، سرمازدگی)، قرار گرفتن در معرض تشعشع، یا شوک الکتریکی
  • عوامل شیمیایی: ناشی از سم، مسمومیت دارویی
  • عوامل بیولوژیکی: باکتری ها، ویروس ها یا قارچ ها
  • واکنش های ایمونولوژیک: پاسخ های خود ایمنی (که در آن سیستم ایمنی به بافت های سالم حمله می کند)

 

نکروز چگونه درمان می شود؟

خبر خوب این است که انسداد کامل جریان خون معمولاً دردناک است و معمولاً آنقدر دردناک است که فرد فوراً به دنبال درمان باشد. درمان ممکن است شامل جراحی برای بازگرداندن جریان خون یا برداشتن بافت‌های آسیب‌دیده، آنتی‌بیوتیک‌ها برای پیشگیری یا درمان عفونت، یا درمان سوختگی یا سایر مسائلی باشد که باعث آسیب اولیه شده‌اند.

در بسیاری از موارد، درمان نکروز با شناسایی و رسیدگی به علت مرگ سلولی آغاز می شود. بازگرداندن جریان خون به نواحی آسیب دیده مهمترین اولویت برای جلوگیری از آسیب بیشتر است. هنگامی که جریان خون بازیابی شد، که ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد، هر بافت مرده ای را می توان برداشت.

انواع نکروز

نکروز می تواند خود را به عنوان بسیاری از انواع الگوهای مورفولوژیکی نشان دهد. نکروز به شش الگوی مورفولوژیکی مشخص تقسیم می شود: نکروز انعقادی، نکروز کازئوس، نکروز مایع، نکروز چربی، نکروز فیبرینوئید و نکروز گانگرنوس

 

نکروز انعقادی

 

نکروز انعقادی شکلی از نکروز است که طی آن بافت‌های نکروز به دلیل از دست دادن آب و انعقاد پروتئین، خاکستری یا بژ و انعقاد جامد نسبتاً خشک می‌شوند. ساختار طبیعی بافت های نکروز می تواند تا چند روز پس از مرگ سلولی حفظ شود و معمولاً به دلیل خون رسانی ناکافی به اندام یا بخشی از اندام هایی مانند قلب، کلیه و طحال دیده می شود.

 

نکروز کازوس یا پنیری

 

نکروز کازوس به شکل نکروز با ظاهر ناخالص کشک یا پنیر مانند اشاره دارد. این نوع خاصی از نکروز انعقادی است. مقادیر زیادی از اسیدهای مایکولیک آزاد شده توسط دیواره سلولی ممکن است مسئول این الگوی مورفولوژیکی نکروز باشد و عمدتاً در گرانولوم های سل گاوی (ناشی از مایکوباکتریوم بوویس) رخ می دهد.

 

نکروز مایع

 

نکروز مایع که نکروز کولیکواتیو نیز نامیده می شود، با هضم جزئی یا کامل بافت های نکروزو تبدیل به توده مایع چسبناک مشخص می شود و همراه با عفونت دیده می شود. آنزیم‌های آزاد شده توسط باکتری‌ها یا لیزوزوم‌ها، اندامک‌ها را در سلول‌هایی که دچار نکروز می‌شوند حل می‌کنند و منجر به ظاهر مورفولوژیکی می‌شوند. بافت نکروز به دلیل ایجاد چرک گاهی به رنگ زرد کرمی است. نکروز مایع عمدتاً در بافت هایی رخ می دهد که حاوی پروتئین کمتر و لیپیدهای بیشتری هستند (مثلاً مغز) یا پروتئازهای بیشتری تولید می کنند (مثلاً لوزالمعده).

 

نکروز گانگرنوس

 

نکروز گانگرنوز یک شکل کاملاً قابل مشاهده از نکروز ناشی از خون رسانی ناکافی به اندام ناشی از انسداد عروق است. دو نوع اصلی قانقاریا وجود دارد: خشک و مرطوب. قانقاریا خشک بیشتر در اندام‌هایی که شریان‌ها مسدود شده و رفلاکس وریدی باز می‌شود، رخ می‌دهد. در قانقاریا خشک، بافت معمولاً قهوه‌ای تیره، خشک و چروکیده است و دارای خط جداکننده واضح از بافت‌های سالم اطراف است. قانقاریا مرطوب بیشتر در اندام‌های داخلی متصل به دنیای خارج اتفاق می‌افتد، اما همچنین در اندام‌هایی که شریان‌ها و سیاهرگ‌ها مسدود شده‌اند نیز رخ می‌دهد. در قانقاریا مرطوب، بافت به طور مشهود متورم، آبی تیره، سبز کثیف، سیاه کثیف و بدبو، با مرز تار از بافت های سالم اطراف است.

 

نکروز چربی

 

نکروز چربی تقریباً فقط در زمینه پانکراتیت حاد یا ضربه فیزیکی به بافت‌های سنگین چربی مانند پستان دیده می‌شود. شکل ظاهری آن از توده های پیچیده درون کیستیک تا گره های جامد را شامل می شود .

 

نکروز فیبرینوئید

 

نکروز فیبرینوئید با وجود بافت فیبری تشکیل شده توسط مواد ائوزینوفیلیک آمورف مشخص می شود که در بین بینابینی، فیبرهای کلاژن و دیواره های عروق خونی کوچک رخ می دهد.


 

 

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات پذیرش بیمار
شنبه تا چهار شنبه: 3 تا 6 عصر
سه شنبه : 9 تا 12 صبح , 3 تا 6 عصر
تلفن: 88460605-021  ,  88449335-021
تلفن همراه: 09198172104 - 09338866615
بالا