علل و درمان درد پس از ضایعه یا آسیب نخاعی

درد پس از آسیب نخاعی شایع است و تا  80 درصد از بیماران آسیب نخاعی را تحت تاثیر قرار می دهد. به طور معمول، احساسات از بدن، از طریق نخاع و برای پردازش به مغز منتقل می شوند. با این حال، آسیب نخاعی می‌تواند جریان پیام‌ها را بین مغز و بدن مختل کند، که می‌تواند باعث شود مغز این پیام‌ها را به اشتباه به عنوان درد تعبیر کند. درد همچنین می تواند نتیجه عوارض ثانویه آسیب نخاعی باشد، مانند درد شانه ناشی از استفاده از ویلچر یا مشکلات مثانه.

در این مقاله 3 نوع دردی که ممکن است پس از آسیب نخاعی رخ دهد و راه های موثر برای مدیریت آن ها بیان شود.

انواع درد بعد از آسیب نخاعی

چندین  نوع درد  می تواند پس از آسیب نخاعی رخ دهد. هر آسیب نخاعی منحصر به فرد است، بنابراین هر کس درد را متفاوت تجربه می کند. درد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و گهگاه یا به طور مداوم رخ دهد.

درک علائم نوع خاص درد برای بیماران ضروری است. با انجام این کار، آنها می توانند با پزشک متخصص درد که می تواند درمان های موثری را ارائه دهد، ارتباط برقرار کرده و در مورد آنها صحبت کنند.

در این بخش، 3 مورد از شایع ترین نوع دردهای گزارش شده پس از آسیب نخاعی را مورد بحث قرار خواهیم داد.

درد اسکلتی عضلانی

درد اسکلتی عضلانی می تواند به دلیل سفتی عضلات یا استفاده بیش از حد از استخوان ها، ماهیچه ها یا مفاصل ایجاد شود. اغلب به این صورت توصیف می‌شود: )کسل کننده و ثابت اما قابل تحمل.(

این نوع درد را می توان به وضعیت نامناسب بدن نسبت داد که باعث کشیده شدن ماهیچه ها و کشیدگی مفاصل می شود. همچنین، پس از آسیب نخاعی، بیماران ممکن است بیشتر به قسمت‌های سالم بدن خود وابسته شوند. از آنجایی که این ماهیچه ها ممکن است به انجام کارهای زیاد عادت نداشته باشند، ممکن است درد اسکلتی عضلانی ایجاد شود.

به عنوان مثال، فردی که در پاهایش فلج است، باید یاد بگیرد که برای حرکت روی ویلچر به شانه ها و بازوهای خود تکیه کند. در نتیجه، بیمار ممکن است در اثر استفاده بیش از حد، در ناحیه شانه، آرنج، مچ دست و ساعد دچار درد شود.

جالب است بدانید که درد عضلانی اسکلتی معمولاً در بالای محل آسیب احساس می شود، جایی که حس تحت تأثیر قرار نمی گیرد.

درد احشایی

درد احشایی به درد ارگان های داخلی اشاره دارد. اگرچه این کمترین درد در بین 3 نوع درد است، اما می تواند طولانی ترین درد باشد.

این نوع درد عموماً در اطراف شکم به شکل درد یا گرفتگی ظاهر می شود. درد احشایی اغلب با  عوارض  مربوط به دستگاه ادراری یا روده همراه است.

بسیاری از بیماران مبتلا به ضایعه نخاعی در کنترل عضلات روده و مثانه خود دچار مشکل می شوند که می تواند باعث یبوست، عفونت های دستگاه ادراری و آسیب کلیه شود. بنابراین منطقی است که درد احشایی اغلب بعد از آسیب نخاعی رخ دهد.

درد عصبی      

برخلاف دردهای اسکلتی- عضلانی و احشایی، درد نوروپاتیک مستقیماً در اثر آسیب به سیستم عصبی مرکزی ایجاد می‌شود. 

به طور کلی، درد نوروپاتیک به این دلیل رخ می‌دهد که آسیب به نخاع باعث اختلال در انتقال سیگنال‌های حسی به مغز می‌شود. در نتیجه، مغز سیگنال های حسی را اشتباه تفسیر می‌کند و آنها را به عنوان درد درک می کند.

درد نوروپاتیک پس از آسیب نخاعی اغلب به عنوان دردی "تیز، ضربان دار یا سوزاننده" توصیف می شود که می تواند زیر سطح آسیب احساس شود، حتی در مناطقی که افراد کاملاً حس خود را از دست داده اند.

در واقع، احساس درد کمتر از سطح آسیب می‌تواند  نشانه خوبی برای بهبودی باشد، زیرا نشان می‌دهد که مسیرهای عصبی بین مغز و بدن هنوز وجود دارد.

اکنون که 3 نوع دردی که ممکن است پس از آسیب نخاعی رخ دهد را درک کردید، بیایید در مورد نحوه مدیریت آنها بحث کنیم.

نحوه مدیریت درد پس از آسیب نخاعی

مدیریت درد پس از آسیب نخاعی باید متناسب با علائم منحصر به فرد هر فرد باشد. برخی از افراد درد شدیدی را تجربه می‌کنند که نیاز به درمان‌های قوی‌تری دارد، در حالی که برخی دیگر درد خفیفی دارند که با مداخلات ساده‌تر قابل کنترل است. به طور کلی، هرچه درمان قوی تر باشد، خطر عوارض جانبی جانبی بیشتر است.

مداخلات مدیریتی رایج برای درد پس از آسیب نخاعی عبارتند از:

1. داروها

داروها برای درد مزمن پس از آسیب نخاعی بسته به شدت درد می توانند به طور قابل توجهی متفاوت باشند.

داروهای رایج مورد استفاده برای درد عبارتند از:

  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)
  • شل کننده‌های عضلانی
  • کرم های بی حس کننده موضعی
  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد تشنج

در حالی که داروها می توانند بسیار مفید باشند، اما به طور کلی منبع درد را برطرف نمی کنند. در نتیجه، کاهش درد اغلب موقتی است و داروها ممکن است برای تسکین طولانی مدت ایده آل نباشند.

2. فیزیوتراپی

فیزیوتراپی  می تواند با طولانی کردن عضلات سفت، تقویت عضلات کم استفاده و ارتقاء دامنه حرکتی کامل در مفاصل، به کاهش درد پس از آسیب نخاعی کمک کند. با تمرین مداوم، بیماران آسیب نخاعی می توانند نوروپلاستیسیته را تحریک کنند.

نوروپلاستیسیتی  توانایی نخاع برای ارتباط مجدد است که به ماهیچه های تحت تاثیر آسیب نخاعی امکان تقویت و بهبود می‌یابد. بیماران آسیب نخاعی می‌توانند با تقویت نوروپلاستیسیتی از طریق حرکات تکراری، تحریک پذیری عضلات اسپاستیک را کاهش دهند و درد را در دراز مدت به حداقل برسانند.

3. تزریق بوتاکس

تزریق بوتاکس  می‌تواند راه موثری برای تسکین دردهای موضعی ناشی از اسپاسم باشد. به جای مصرف یک داروی خوراکی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهد، بوتاکس مستقیماً به عضله دردناک تزریق می‌شود. این کار با مسدود کردن فرستنده هایی که باعث انقباض عضلانی می‌شوند، عمل می‌کند.

مانند سایر داروها، اثرات بوتاکس موقتی است و معمولا بین 3 تا 6 ماه باقی می ماند. برای ترویج تسکین درد درازمدت، بیماران آسیب نخاعی باید از کاهش اسپاستیسیته خود بهره ببرند و بر ارتقای سازگاری های عصبی از طریق فیزیوتراپی فشرده تمرکز کنند

4. تحریک الکتریکی

در حالی که اکنون برای تقویت حرکت پس از آسیب نخاعی استفاده می‌شود، در ابتدا از تحریک الکتریکی برای درمان درد مزمن استفاده می شد. جریان های الکتریکی می توانند سیگنال های درد را مسدود کرده و تولید اندورفین را تحریک کنند تا مغز درد کمتری را درک کند. اشکال تهاجمی و غیر تهاجمی تحریک الکتریکی وجود دارد. با این حال، روش های تهاجمی تسکین درد دقیق تر و موثرتری را ارائه می دهند.

5. استراحت کنید

افراد مبتلا به درد اسکلتی عضلانی اغلب می توانند با استراحت دادن به عضلات خود درد را تسکین دهند. با کاهش فشار روی ماهیچه ها، بافت ها می توانند خود را ترمیم کنند و نسبت به درد حساسیت کمتری داشته باشند.

6. دستگاه های ارتز

بیمارانی که درد اسکلتی عضلانی ناشی از وضعیت نامناسب را تجربه می کنند ممکن است از پوشیدن وسایل ارتز مانند بریس ها، آتل ها و گچ ها سود ببرند. این ها هم ترازی مناسب را برای کاهش فشار غیر ضروری روی مفاصل و کاهش احتمال آسیب یا دررفتگی ایجاد می کنند.

7. راه حل های جایگزین

درمان های جایگزین مانند طب سوزنی و ماساژ نیز می توانند به طور موثر درد پس از آسیب نخاعی را کاهش دهند. طب سوزنی  یک درمان سنتی چینی است که شامل قرار دادن سوزن های نازک و مو مانند روی پوست برای تحریک اعصاب و تقویت گردش خون است. ماساژ درمانی  به شل شدن عضلات سفت و تقویت گردش خون کمک می کند.

از آنجایی که درمان‌های جایگزین فاقد استانداردسازی هستند، به نظر می‌رسد که مزایای درمانی آن‌ها در میان بیماران مبتلا به آسیب نخاعی نادیده گرفته شود. صرف نظر از این، آنها ارزش امتحان کردن را دارند زیرا خطر عوارض جانبی بسیار کمی دارند و در مقایسه با داروها مقرون به صرفه هستند.

درمان توسط متخصص درد

گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • فیزیوتراپی
  • داروهای موضعی و خوراکی
  • بلوک های عصبی محیطی
  • بلوک های عصبی سمپاتیک
  • تزریق استروئید اپیدورال
  • نخاع یا تحریک DRG

هدف این تکنیک های درمانی تنظیم مجدد و کاهش انتقال عصبی ناشی از احساس درد غیرضروری و بازگرداندن سیستم عصبی و عملکرد به حالت عادی است. متخصص درد می تواند یک برنامه مراقبتی مناسب برای نیازهای شما ایجاد کند.

درمان های احتمالی

  • تزریق سمپاتیک کمری
  • بلوک های گانگلیونی ستاره ای

درک درد پس از آسیب نخاعی

زندگی با درد مزمن پس از آسیب نخاعی می تواند در فعالیت های روزانه، خواب و روابط تداخل ایجاد کند. همچنین ممکن است چندین نوع درد را همزمان تجربه کنید. خوشبختانه، راه های موثری برای به حداقل رساندن درد وجود دارد تا افراد بتوانند روی بهبودی تمرکز کنند.

هرکسی درد بعد از آسیب نخاعی را متفاوت تجربه می کند، بنابراین درمان از فردی به فرد دیگر متفاوت خواهد بود. امیدواریم این مقاله به شما در درک بهتر انواع دردهایی که بعد از آسیب نخاعی رخ می دهد و نحوه مدیریت آنها کمک کرده باشد.

همین الان این لینک را جهت تله ویزیت (ویزیت آنلاین) پروفسور سیروس مومن زاده کلیک کنید.

 

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات پذیرش بیمار
شنبه تا چهار شنبه: 1:30 تا 7:30 عصر
سه شنبه : 9 تا 12 صبح , 1:30 تا 7:30 عصر
تلفن: 88460605-021  ,  88449335-021
تلفن همراه: 09198172104 - 09338866615
بالا