درمان کمردرد به علت اسپوندیلولیستزیس

در اسپوندیلولیستزیس، یکی از استخوان‌های ستون فقرات - به نام مهره - به جلو می‌لغزد و از جای خود خارج می‌شود .این ممکن است در هر جایی در امتداد ستون فقرات رخ دهد، اما در قسمت پایین کمر (کمر) شایع‌تر است .در برخی افراد، این به هیچ وجه علائمی ایجاد نمی کند. برخی دیگر ممکن است درد پشت و پا داشته باشند که از خفیف تا شدید متغیر است.

درک نحوه عملکرد ستون فقرات می تواند به شما در درک بهتر اسپوندیلولیستزیس کمک کند . در مورد آناتومی ستون فقرات در پایه ستون فقرات بیشتر بدانید.

آناتومی

ستون فقرات از استخوان های کوچکی به نام مهره تشکیل شده است که روی هم قرار گرفته اند و انحنای طبیعی پشت را ایجاد می کنند. این استخوان ها به هم متصل می شوند تا کانالی ایجاد کنند که از نخاع محافظت می کند.

بین مهره های شما دیسک های بین مهره ای انعطاف پذیر قرار دارد. آنها هنگام راه رفتن یا دویدن به عنوان ضربه گیر عمل می کنند.

اسپوندیلولیستزیس زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از مهره‌های ستون فقرات به سمت جلو بلغزد و از جای خود خارج شود

اسپوندیلولیستزیس چیست؟

اسپوندیلولیستزیس یک بیماری ستون فقرات است. زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از مهره‌های شما بیش از آنچه که باید حرکت می‌کند و از جای خود می‌لغزد. معمولا در پایه ستون فقرات اتفاق می افتد. هنگامی که مهره لغزیده به عصب فشار می‌آورد، می تواند باعث درد در ناحیه کمر یا پاها شود. این بی ثباتی در ستون فقرات می تواند باعث درد شود، و همچنین می تواند تشکیل خارهای استخوانی (بیرون زدگی) / آرتریت را تسریع کند.

علائم اسپوندیلولیستزیس

گاهی اوقات، افراد مبتلا به اسپوندیلولیستزیس متوجه این عارضه نمی‌شوند. علائم عبارتند از:

  • درد پایین کمر
  • سفتی و سفتی عضلات
  • درد در باسن
  • درد در پاها (به دلیل فشار روی ریشه های عصبی)
  • دردی که با فعالیت بدتر می شود
  • همسترینگ سفت
  • مشکل در ایستادن یا راه رفتن

علل اسپوندیلولیستزیس و عوامل خطر

شش نوع اصلی اسپوندیلولیستزیس وجود دارد. نوع اسپوندیلولیستزیس با علت مشخص می شود. انواع عبارتند از:

  • اسپوندیلولیستزیس مادرزادی مهره از بدو تولد معیوب است.
  • ایستمی اسپوندیلولیستزیس. یکی دیگر از علل شایع اسپوندیلولیستزیس، ترک (یا شکستگی در اثر فشار) در مهره است. این شکستگی معمولاً در ناحیه‌ای از ستون فقرات تحتانی (کمر) رخ می‌دهد. به این نوع اسپوندیلولیستزیس، اسپوندیلولیستزیس ایستمی گفته می شود.
    در بیشتر موارد این عارضه در دوران نوجوانی رخ می دهد و تا بزرگسالی بدون توجه می‌ماند. تحلیل طبیعی دیسک که در بزرگسالی اتفاق می‌افتد می‌تواند بر این شکستگی یا ترک فشار وارد کند و باعث شود مهره به سمت جلو سر بخورد. شکستگی در اثر فشار همیشه باعث ایجاد لغزش نمی شود و به ندرت لغزش به طور قابل توجهی پیشرفت می کند و در طول زمان بدتر می شود. علائم اسپوندیلولیستزییس ایستمی اغلب در میانسالی بروز می کند.
    از آنجایی که شکستگی پارس باعث جدا شدن قسمت های جلویی (مهره) و پشتی (لامینا) استخوان ستون فقرات می‌شود، تنها قسمت جلویی آن به جلو می‌لغزد. این بدان معنی است که باریک شدن کانال نخاعی نسبت به سایر انواع اسپوندیلولیستزیس، مانند DS که در آن کل استخوان ستون فقرات به جلو می لغزد، کمتر است. با این حال، با افزایش سن بیماران مبتلا به اسپوندیلولیستزیس ایستمی، تنگی نخاعی می‌تواند درست مانند اسپوندلولیستزیس دژنراتیو رخ دهد و باعث شود خارهای استخوانی کانال نخاعی را باریک کرده و منجر به فشردگی عصب شود.
  • اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو. با افزایش سن، ساییدگی و پارگی عمومی باعث تغییراتی در ستون فقرات می شود. با افزایش سن، دیسک های بین مهره ای در ستون فقرات ارتفاع خود را از دست می دهند، سفت می شوند و شروع به خشک شدن، ضعیف شدن و برآمدگی می کنند. با از دست دادن ارتفاع این دیسک ها، رباط ها و مفاصلی که مهره های ما را در موقعیت مناسب نگه می دارند شروع به ضعیف شدن می کنند. در برخی افراد، این می تواند بی ثباتی ایجاد کند و در نهایت منجر به اسپوندیلولیستزی دژنراتیو شود
    همانطور که ستون فقرات به انحطاط خود ادامه می دهد، رباط های پشت ستون فقرات ممکن است شروع به کمانش کنند و در نتیجه فشار عصب ایجاد شود.
    همانطور که لغزش در ستون فقرات بدتر می شود، کانال نخاعی نیز می تواند باریک شود. در نهایت، این باریک شدن و کمانش منجر به فشرده شدن نخاع (تنگی نخاع) می شود .تنگی کانال نخاعی یک مشکل شایع در بیماران مبتلا به اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو است.
    زنان بیشتر از مردان به اسپوندیلولیستزی دژنراتیو مبتلا می شوند و در بیماران بالای 50 سال شایع تر است. بروز بالاتری در جمعیت آفریقایی آمریکایی مشاهده شده است.
  • اسپوندیلولیستزیس تروماتیک آسیب یا ضربه باعث می شود مهره از جای خود خارج شود.
  • اسپوندیلولیستزیس پاتولوژیک بیماری دیگری مانند پوکی استخوان یا سرطان باعث آن می شود.
  • اسپوندیلولیستزی پس از جراحی یک مهره پس از جراحی ستون فقرات از جای خود می لغزد.

اسپوندیلولیستزیس در این موارد محتمل‌تر هست اگر:

  • ورزشکار هستند. این امر به ویژه در کودکانی که ژیمناستیک یا فوتبال بازی می کنند رایج است.
  • با نواحی نازک‌تری از مهره‌ها به دنیا آمدند که مستعد شکستن و لیز خوردن هستند
  • یک وضعیت دژنراتیو ستون فقرات دارید.

حدود 4 تا 6 درصد از جمعیت ایالات متحده به اسپوندیلولیز و اسپوندیلولیستزیس مبتلا هستند.

علائم اسپوندیلولیستزیس

اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو

بیماران مبتلا به اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو اغلب زمانی که لغزش مهره ها شروع به فشار بر اعصاب نخاعی می کند دچار درد پا و/یا کمردرد می شوند. شایع ترین علائم در پاها شامل احساس ضعف منتشر همراه با ایستادن یا راه رفتن طولانی مدت است.

علائم ساق پا ممکن است با بی حسی، سوزن سوزن شدن و/یا درد همراه باشد که اغلب تحت تاثیر وضعیت قرارگیری بدن قرار می گیرد. خم شدن به جلو یا نشستن اغلب علائم را تسکین می دهد زیرا فضایی را در کانال نخاعی باز می کند. ایستادن یا راه رفتن اغلب علائم را افزایش می دهد.

اسپوندیلولیستزیس ایستمی

اکثر بیماران مبتلا به اسپوندیلولیستزیس ایستمی کمردرد دارند که به اعتقاد آنها به فعالیت مربوط می شود. کمردرد گاهی با پا درد همراه است. در بیماران مسن، اسپوندیلولیستز ایستمی نیز می تواند با علائم تنگی نخاع همراه باشد.

تشخیص اسپوندیلولیستزیس

پزشکان از ابزارهای مشابهی برای تشخیص اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو و اسپوندیلولیستزیس ایستمی استفاده می کنند.

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی

پس از بحث در مورد علائم و سابقه پزشکی، پزشک کمر را معاینه خواهد کرد که شامل نگاه کردن به پشت و فشار دادن به نواحی مختلف برای دیدن اینکه آیا درد دارد یا خیر. پزشک ممکن است از شما بخواهد که به جلو، عقب و پهلو به پهلو خم شوید تا ببیند آیا محدودیت حرکت یا درد دارید یا خیر.

تست های تصویربرداری

پزشک ممکن است آزمایش های تصویربرداری را برای کمک به تایید تشخیص تجویز کند که شامل:

اشعه ایکس.  اشعه ایکس استخوان ها را نشان می دهد و نشان می‌دهد که آیا مهره کمری به سمت جلو لیز خورده است یا خیر. همچنین تغییراتی را نشان می‌دهند که با افزایش سن رخ می‌دهد، مانند کاهش ارتفاع دیسک یا خار استخوان.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). اسکن MRI تصاویر بهتری نسبت به اشعه ایکس از بافت های نرم مانند عضلات، دیسک ها، اعصاب و نخاع ایجاد می‌کند که می‌توانند لغزش را با جزئیات بیشتری نشان دهند و اینکه آیا هر یک از اعصاب فشرده شده است یا خیر.

توموگرافی کامپیوتری (CT). سی تی اسکن تصاویر مقطعی از ستون فقرات ایجاد می کند. در حالی که CT برای تصویربرداری از جزئیات استخوانی بهتر از MRI ​​است، MRI در تصویربرداری اعصاب برتر است.

اگر به دلیل یک بیماری مرتبط قادر به انجام اسکن MRI نیستید، ممکن است پزشک CT میلوگرام را تجویز کند. در این آزمایش، رادیولوژیست رنگ را به کانال نخاعی شما تزریق می کند. سپس، قبل از انجام سی تی اسکن، ممکن است از شما بخواهند روی میزی دراز بکشید که در اطراف حرکت می کند تا رنگ بتواند در داخل کانال نخاعی پخش شود.

درمان غیر جراحی اسپوندیلولیستزیس

اگرچه درمان های غیرجراحی لغزش مهره را ترمیم نمی کند، بسیاری از بیماران گزارش می دهند که این روش ها به تسکین علائم کمک می کنند.

فیزیوتراپی و ورزش. ورزش های خاص می توانند عضلات کمر و شکم را تقویت و کشش دهند.

دارو. مسکن ها و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن ممکن است درد را تسکین دهند.

تزریق استروئید. کورتیزون یک ضد التهاب قوی است. کورتیزون تزریق شده در اطراف اعصاب یا در بیرونی‌ترین قسمت کانال نخاعی (فضای اپیدورال) می‌تواند تورم و همچنین درد را کاهش دهد. تزریق کورتیزون احتمالاً درد و بی حسی را کاهش می‌دهد، اما ضعف پاها را کاهش نمی‌دهد. بیماران نباید بیش از سه بار در سال تزریق کورتیزون دریافت کنند. 

درمان اسپوندیلولیستزیس توسط متخصص درد

در حالی که این عارضه از بین نمی‌رود، اکثر افراد از طریق استراحت، داروها، کاهش وزن، فیزیوتراپی و استفاده از بریس کمر تسکین می‌یابند. برای دردهای خفیف تا متوسط، متخصص درد می‌تواند تزریق و روش‌های کم تهاجمی را ارائه دهد که درد را بدون جراحی تسکین می‌دهد (درمان‌های زیر را ببینید). در مواردی که ستون فقرات به طور قابل توجهی جابه‌جا می‌شود و فرد درد شدید و مداوم دارد، ممکن است برای ارزیابی و انجام عمل جراحی فیوژن ستون فقرات به جراح مراجعه کنید.

درمان های احتمالی:

  • بلوک های شاخه میانی
  • تزریقات اپیدورال استروئیدی
  • نوروتومی فرکانس رادیویی
  • تحریک طناب نخاعی

درمان جراحی

اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو.  اگر دچار اسپوندیلولیستزی دژنراتیو شده اید و علائم شما پس از 3 تا 6 ماه درمان غیرجراحی بهبود نیافته است، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند، به خصوص اگر قادر به راه رفتن یا ایستادن نیستید و درد و ضعف بر کیفیت زندگی شما تأثیر منفی می گذارد. پزشک شما همچنین میزان آرتریت در ستون فقرات شما و اینکه آیا ستون فقرات شما حرکت بیش از حد دارد را در نظر می گیرد.

جراحی اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو دو هدف دارد: 1) رفع فشردگی عصب و 2) جلوگیری از بی ثباتی. در بیشتر موارد، رفع فشار عصبی اهمیت بیشتری دارد. این معمولاً با لامینکتومی به دست می‌آید - روشی که در طی آن پزشک خارهای استخوانی و رباط‌های ضخیم‌شده را که باعث فشرده‌سازی می‌شوند، برمی‌دارد. گاهی اوقات، جراح شما ممکن است بتواند به طور غیرمستقیم ستون فقرات شما را با استفاده از روش های جراحی دیگر کاهش دهد.

اگر پزشک معتقد است ستون فقرات شما به اندازه کافی پایدار است، ممکن است نیازی به تثبیت آن با همجوشی ستون فقرات نداشته باشید

اسپوندیلولیستزیس ایستمی. اگر دچار اسپوندیلولیستز ایستمی هستید و علائم شما پس از 6 تا 12 ماه درمان غیرجراحی بهبود نیافته است، ممکن است کاندیدای عمل جراحی باشید. سایر نشانه‌های جراحی شامل علائم عصبی پیشرونده، مانند ضعف، بی‌حسی، یا افتادن، و/یا علائم آسیب به اعصاب زیر انتهای نخاع (سندرم دم اسبی) است.

تثبیت ستون فقرات هدف اصلی جراحی برای اسپودیلولیستزیس ایستمی است. این امر با همجوشی ستون فقرات، فرآیند جوشکاری که معمولاً از پیچ‌ها و میله‌ها برای ترکیب دو یا چند مهره به یک استخوان منفرد و جامد استفاده می‌کند، به دست می‌آید. اگر فشار عصبی نیز دارید، پزشک ممکن است از طریق لامینکتومی ستون فقرات را کم فشار کند.

در فیوژن ستون فقرات، اغلب از پیچ و میله برای کمک به تثبیت ستون فقرات استفاده می شود.

بهبود

بهبودی از لامینکتومی بدون فیوژن ممکن است تنها 1 تا 2 ماه طول بکشد زیرا استخوان ها نیازی به جوش خوردن ندارند.

فرآیند همجوشی زمان می برد. ممکن است چندین ماه طول بکشد تا استخوان سفت شود، اگرچه سطح راحتی شما اغلب به سرعت بهبود می یابد.

نتیجه

درمان غیرجراحی در اکثر بیماران اسپوندیلولیستزیس دژنراتیو و اسپوندیلولیستزییس ایستمی موفقیت آمیز است. علیرقم که جراحی اندیکاسیون دارد، نتایج بالینی موفقیت آمیزی در بیش از 85 درصد بیماران گزارش شده است. علاوه بر این، نتایج بزرگترین کارآزمایی بالینی در مورد نتایج بیماران ستون فقرات نشان داد که بیمارانی که تحت درمان جراحی قرار گرفته‌اند نسبت به بیمارانی که تحت درمان غیرجراحی قرار گرفته‌اند تسکین درد و بهبود عملکرد بسیار بیشتری داشته‌اند.


همین الان این لینک را جهت تله ویزیت (ویزیت آنلاین) پروفسور سیروس مومن زاده کلیک کنید.

 

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات پذیرش بیمار
شنبه تا چهار شنبه: 1:30 تا 7:30 عصر
سه شنبه : 9 تا 12 صبح , 1:30 تا 7:30 عصر
تلفن: 88460605-021  ,  88449335-021
تلفن همراه: 09198172104 - 09338866615
بالا